Otto Kant, een gemengd gehuwde geassimileerde jood en directeur van de Eerste Joodse Verzekeringsbank, wordt op een nacht gearresteerd en scherp verhoord door de Rechtscommissie voor Ideologische Misdrijven, die hem beschuldigen van gebrek aan loyaliteit jegens het joods gedachtegoed, wat aangegrepen wordt door de Raad van Commissarissen om Kant te wippen. De strijd is die tussen de 'overlevers', de generatie joden die de concentratiekampen heeft meegemaakt en gericht is op het verleden, en de naoorlogse generatie met de blik op de toekomst. Psychotherapeut De Jong (1947) noemt zijn literair debuut een karakterroman, geen sleutelroman, ondanks het feit dat veel van dit boek terugverwijst naar gebeurtenissen uit zijn leven. Een vergelijking met Kafka's 'Het proces' dringt zich op, maar valt uit in het nadeel van 'Joods labyrinth'. Binnen joodse kring is het een controversieel boek, daarbuiten is het wellicht minder interessant. Ruime druk.
(Biblion recensie, M.G. van Mourik)